Adhurues të dashur të basketbollit,
deri tash jemi kënaq me basketbollin dhe ndeshjet që na i kanë përgatit Bashkimi dhe Bora por si çdo gjë ashtu edhe kjo seri super–dramatike dhe fantastike basketbollistike sonte do ta ketë epilogun e vet. Mëkat!
Mëkat sepse me të vërtet ka qenë kënaqësi me i përcjell këto kater ndeshjet e deritashme

Bashkimi – Bora rezultati është baras, 2:2 në seri kush do t’i bashkohet Trepçës në finale, nënkampioni aktual Bashkimi i cili synon finalen e dytë rresht dhe të pestën në histori të basketbollit tonë të pavarur nga viti 1991/92 apo Bora do t’ja bëjë sefte dhe ta vazhdoj sensacionin të cilin e përgatiti në ktë edicion, këtë do ta mësojmë në fund të 40 minutave shpresojmë fantastike dhe dramatike basketbollistike sikurse ishin të gjitha ndeshjet e deritashme sidomos ndeshja e katërt e cila shkoi në vazhdime

Ndeshja 4 nisi me një seri të stuhishme prej 18:4 në 5 minutat e para ku lider i Borës ishte Rron Ukaj me treshe, kërcime, topa të vjedhur , blloka, ndihmë në mbrojtje pra, me një fjalë ishte i mrekullueshëm dhe ktë çerek të parë Bora e fitoj me rezultat 28:10 që faktikisht edhe doli të jetë vendimtare sepse Bora e imponoj ritmin e saj duke mbyll më mirë koshin, duke përmirësuar dukshëm shënimin nga rasti i dytë pasi në ndeshjen e tretë nuk kishte shënuar asnjë pikë të vetme pas kërcimit në sulm ( ZERO second chance points) kurse vetëm në çerekun e parë pati 6 pikë dhe në brendi 8 sosh , duke përmirësuar në mënyrë enorme efikasitetin për dy pikë, elementin ku gjatë tërë vitit Bashkimi dominonte ndaj Borës, plus aty ishin edhe treshet që janë arma kryesore e Borës.

Gjithashtu, trajneri Kashqelan vendosi një mbrojtje më agresive se zakonisht duke e mbyllur pasimin në brendi dhe bërë presion të jashtëzakonshëm në plejmejkerat dhe lojtarët me top duke e detyruar Bashkimin të humb shumë topa (vetëm në çerekun e parë 4 TH)

Me një fjalë, në start të duelit të katërt gjysmfinal e pamë një Borë krejt ndryshe që nuk e kishim parë asnjëherë deritash sivjet, të dominoj aq lehtë dhe në elementet që janë pikë e fuqishme e Bashkimit:
• efikasiteti për dy pikë në përgjithësi (2PT %)
• shënimet në brendi të trapezit (points in the paint)
• shënimet pas kërcimeve në sulm (second chance points)
• Topat e vjedhur
• Gabimet apo topat e humbur
Me presion maksimal në mbrojtje, Bora e qiti Bashkimin totalisht jashtë ritmit duke ia ulur dukshëm efikasitetin nga loja, sidomos në brendi të trapezit, duke e detyruar tëe humb shumë topa dhe duke ia pamundësuar zhvillimin e lojës karakteristike të portokallinjve.
Pra, Bora realizoi “fitore psikologjike” në start të ndeshjes duke e hutuar Bashkimin dhe duke e qit plotësisht nga sistemi.

Në çerekun e dytë Bashkimi e zbuti disavantazhin fal treshes së fundorëve Shorter, Anderson e Riley megjithatë ishte Rron Ukaj ai i cili vazhdoi shkëlqimin e tij dhe ishte MVP i pjesës së parë me 13 pikë 3 kërcime e 1 bllokadë duke i quar ekipet në pushim me epërsi të Borës 50:38

Në çerekun e tretë, Bashkimi vazhdoj të ndjek rezultatin duke e afruar në 66:61 pas 30 minutave fal kërcimeve të Valon Bunjakut dhe asistimeve të tij për Shorterin e Andersonin.

Në çerekun e katërt , kur kishin mbetur edhe 5 minuta e 15 sekonda lojë deri në fund dhe Bora kishte avantazh 74:68, në skenë doli kush tjetër veç se Shanon Shorter 36 vjeçar dhe me 9 pikë rresht e solli Bashkimin për herë të parë në epërsi (76:77) kur kishin mbetur edhe2 minuta e 40 sekonda deri në fund të pjesës së rregullt.
Prej atij momenti e deri në fund, loja ishte super-dramatike dhe shkoi kosh për kosh.
30 sekonda pa përfunduar çereku i katërt ishte Shorter ai i cili barazoi rezultatin me treshe për 83:83 që ishte pika e tij e 14 nga 24 të Bashkimit në ktë çerek. 11 sekonda deri në fund Tyler Cheese realizoi të dy gjuajtjet e lira për Borën për 85:83 kurse Jaylen Riley u përgjigj me dy të lira në anën tjetër për 85:85 dhe për ta dërguar duelin në vazhdime.

Në pjesën shtesë, Bora përmes Cheeseit, Rrezart Memedit dhe Hunterit imponoj përsëri ritmin duke bombarduar për tri por edhe depërtuar në brendi dhe detyruar faullat dhe gjuajtjet e lira , për ta fituar duelin

Shikuar në përgjithësi, nëse i krahasojmë statistikat e ndeshjes së tretë dhe të katërt, në përballjen e fundit Bora u përmirësua dukshëm në gjitha aspektet duke e mposht Bashkimin me armët e tij dhe duke i përdorur edhe të vetat.

BASHKIMI e fitoi ndeshjen e tretë fal dallimit të madh në efikasitet nga loja 53% (30/56) për dallim nga Bora me vetëm 40% (25/61)
BORA e fitoj ndeshjen e katërt duke u përmirësuar në mënyrë të jashtëzakonshme dhe me efikasitet fenomenal nga loja 53% (34/64) kurse Bashkimi ishte tejet i pa-disponuar dhe dukshëm nën mesatare me vetëm 43% (32/73)

Madje, Bora ishte brutale duke e shkatërruar Bashkimin në elementin e tij, shënimet për dy pikë ku Bora kishte një efikasitet të jashtëzakonshëm prej 75% për dypikësha (24/32) duke i huqur vetëm 8 tentime gjatë tërë ndeshjes që ishte një efikasitet jashtë normales. Nga ana tjetër portokallinjt qëlluan dukshëm më pak , vetëm 57% të tentimeve (24/42)
Plus, Bora qëlloi 10 treshe nga 32 tentime (31%) dhe ishte përsëri më efikase se Bashkimi i cili shënoi 8 treshe nga 31 tentime (25%)
Bora ishte më e mirë në çdo aspekt të shënimeve nga loja.

Përmirësimi i Borës gjithashtu u vërejt edhe tek elementet ku kishte dështuar absolutisht në ndeshjen e tretë: shënimet në brendi të trapezit (points in paint) dhe shënimet nga rastet e dyta pas kërcimit në sulm (second chance points)

Në ndeshjen e tretë Bashkimi dominoi absolutisht në brendi të trapezit duke realizuar 40 pikë kurse Bora përgjysmë më pak, vetëm 20 .
Në ndeshjen e katërt , Bora u përmirësua dukshëm duke realizuar 40 pikë kurse Bashkimi shënoi 46

Pra, Bora e ndali dominimin e Bashkimit poshtë koshit duke krijuar raste përmes depërtimeve dhe pick & roll-it i cili funksionoj perfekt në ndeshjen e tretë dhe faktikisht , ishte Bora ajo e cila e aplikoj këtë lojë duke e dominuar me Pick and Pop dhe duke e nxjerr topin për gjuajtje nga jashtë për tri pikë .

Gjithashtu, Bora e përmirësoi dukshëm efikasitetin nën kosh pas kërcimit në sulm dhe pas një katastrofe në ndeshjen e tretë kur nuk realizoj asnjë pikë të vetme nga rastet e dyta (0 – second chance points) në ndeshjen e katërt realizoj 14 që është një dallim i madh

Plus, në mbrojtje Bora shtoi shumë presionin mbi plejmejkerat e Bashkimit por edhe me dyfishim me njëherë bënte presion agresiv ndaj lojtarëve shtatëlartë duke i izoluar dhe detyruar në gabime të shumta.

Sikurse e shkrova në artikulin paraprak, Bora dhe Bashkimi janë dy nga tri skuadrat që sivjet kishin konsistencë dhe stabilitet si rezultat i qëndrimit të një trajneri gjatë tërë vitit

Stabiliteti taktik si rezultat i qëndrimit të një trajneri të njëjtë i cili arriti të imponojnë stilin dhe filozofin e lojës, nga fillimi i edicionit u shpagua edhe te Bora me skuadrat e tyre.

Përveç Adis Beqiragiqit i cili tash e tre stinor është te Trepça dhe ka vazhduar kontratën për edhe një vit, si rezultat i kësaj vazhdimësie, edhe Bashkimi e Bora treguan suksese dhe të tri këto skuadra janë faktikisht në tri pozitat e para të ProCredit Superligës

Pra, sikurse Trepça viteve të fundit edhe Bashkimi sivjet i besoj një trajneri gjatë tërë edicionit, një gjë të tillë e ka bërë edhe skuadra e Borës me trajnerin Kashqellanin i cili erdhi për të zëvendësuar ish trajnerin Ljubomir Minqevin i cili startoi edicionin në krye të Borës , mirëpo pas një starti katastrofal me 4 humbje pa fitore Minqev dhe Bora i ndanë rrugët kurse tashmë selektorin e Bullgarisë e zëvendësoi trajneri i ri Zoran Kashqelan i cili bëri punë të mrekullueshme dhe ndërtoi një filozofi të lojës së Borës e cila tashi ka identitet dhe njihet me lojë të shpejtë, sulmuese dhe bashkëkohore , diçka ngjashëm sikurse loja e Valencias në Euroleague.

Pa asnjë dyshim, Bora është skuadra me ritmin më të shpejtë në Procredit Superligë dhe pas Trepçës skuadra që shënon më së shumti pikë nga kundërsulmet. Gjithashtu, Bora është ekipi i dytë më i rrezikshëm sa i përket tresheve, pas Trepçës dhe skuadra e dytë edhe sa i përket dominimit në kërcime, sidomos kërcimeve në sulm. Patjetër duhet theksuar faktin se Bora është skuadra më e mirë në Superligë sa i përket shënimit të pikëve nga rastet e dyta, pas kërcimeve në sulm.

Gjitha këto, i ka ndërtuar Zoran Kashqelani, trajneri i ri i cili erdhi te Bora dhe e mori drejtimin kur ishte e fundit me 6 humbje pa asnjë fitore, ku atmosfera në skuadër ishte Zero.

Ajo çka bëri trajneri i ri , në moshë , sepse me punën e bërë po tregon se është i shkëlqyeshëm, Kashqelani, dalëngadalë filloi rindërtimin e skuadrës, me shumë durim dhe besim në lojtarë.
Bëri përzgjedhjen e lojtarëve të duhur për sistemin e tij dhe ajo që është më e rëndësishme: i largoi nga skuadra virusat e ekipit të cilët bënin obstruksione dhe e pengonin zhvillimin e skuadrës.
Me kohë, rezultatet e punës së tij u bënë evidente.

Kashqelani sivjet ka qenë trajneri i cili më së shumti iu ka dhënë minuta lojtarëve të rinj vendor. Për Rron Ukajnë as që po dua të diskutoj sepse ai pati minutazh prej rreth 20 min PN por Kashqelani ka inkuadruar vazhdimisht Olsi Kurtajn me mesatare rreth 12 minPN, Genc Zeqiri luajti rreth 10 minPN, Yll Pllana dhe Halim Lebovci patën rreth 5 minPN.

Pra, gjitha këto Kashqelani i bëri, jo vetëm duke menduar për suksesin e skuadrës por njëkohësisht duke punuar me lojtarët e rinj kosovar, duke iu dhënë minutazh dhe duke iu besuar sepse vetëm kështu zhvillohen lojtarët e rinj.

Kashqelani fillimisht arriti ta kualifikoj Borën në gjysmëfinale të Kupës së Kosovës ku u eliminua nga Trepça (fituesja e pesëfisht rresht e Kupës) dhe më pas deklasoi Sigal Prishtinën në çerekfinale të Play Offit për të arritur edhe një sukses dhe gjysmëfinalen historike për klubin e Borës për të cilin është ky vetëm edicioni i dytë në elitën e basketbollit kosovar dhe gjitha këto Kashqelan i bëri duke punuar dhe duke iu besuar edhe lojtarëve të rinj.

Hallal i qoftë dhe një bravo e madhe publike sepse lojtarët krijohen dhe zhvillohen në ndeshje, një lojtarë i ri piqet në sfida dhe përballje dhe jo vetëm në stërvitje duke mbushur numër për të plotësuar planin stërvitor të trajnerit.

Ajo çka trajneri i ri malazez Zoran Kashqelani ka bërë është për çdo lavdatë dhe mirënjohje, andaj publikisht po e them se,
“unë si Agon Fehmiu, një njeri që tërë jetën e tij ia ka dedikua zhvillimit të basketbollit kosovar dhe sidomos gjeneratave të reja, ia heq kapuçin Kashqelanit kurse KB Borën e përgëzoi që e ka zgjatur bashkëpunimin me trajnerin për edhe një vit.”

Kështu, po dëshmohet se tri skuadrat të cilat kanë pasur vazhdimësi, stabilitet dhe ju kanë besuar trajnerëve të tyre edhe në periudhat e krizës, faktikisht janë tri skuadrat e para në tabelë ku dy prej tyre po ndeshen njëra me tjetrën, Bashkimi dhe Bora

Adhurues të basketbollit, Bora dhe Bashkimi janë dy ndër tri skuadrat e sivjetme që kanë pasur konsistencë taktike pasi kishin trajnerë që arritën të imponojnë stilin dhe filozofin e lojës sepse janë ndër trajnerët e paktë që janë pothuaj nga fillimi i edicionit me skuadrat e tyre.
Përveç Adis Beqiragiqit i cili tash e tre stinor është te Trepça dhe ka vazhduar kontratën për edhe një vit, së paku, dhe ky është çelësi i suksesit dhe stabilitetit i skuadrës mitrovicase, pa asnjë dyshim.
Për më tepër, si rezultat i kësaj vazhdimësie, të tri këto skuadra, Trepça, Bashkimi dhe Bora janë faktikisht në tri pozitat e para të ProCredit Superligës
Pra, Bashkimi dhe Bora, janë dy skuadra që sivjet treguan konsistencë duke iu besuar trajnerëve të vet.

Bashkimi i ka besuar Igor Jovoviqit nga fillimi dhe pavarësisht krizave në rezultate pas atij starti fantastik dhe duke e barazuar rekordin e klubit nga viti i kaluar për fillimin më të mirë pa humbje, me 7 fitore pa asnjë disfatë në ProCredit Superligë, si dhe duke debutuar në mënyrë të shkëlqyeshme në garat ndërkombëtare në FIBA Europe Cup me 4 fitore të mëdha ndaj Anvillit të fuqishëm polak (kampionit të FIBA Europe Cup 2023), duke deklasuar Cibonën legjendare midis Prizrenit me 20 pikë dallim, duke triumfuar ndaj njërës prej top 8 skuadrave italiane Reggio Emillia dhe duke e mposhtur skuadrën e fuqishme franceze Dijonin në Francë pasi që në Sezai Surroi kishte pësuar vetëm pas vazhdimeve.

Pas një starti të ëndrrave të Bashkimit, klubit më të vjetër në histori të basketbollit kosovar me traditë 81 vjeçare, pasoi një krizë e madhe, identike si edicionin e kaluar 2024/25 kur pas pushimit të FIBA Parakualifikimeve të Kosovës, pati rënie të hatashme. Këtë edicion, pas përballjes Shqipëri – Kosovë (30 nëntor 2025), Bashkimi u fut në një krizë të madhe dhe ngjashëm sikurse edicionin e kaluar, pësoi 5 humbje dhe arriti vetëm 2 fitore, ndaj dy skuadrave që ishin në fund të tabelës.
Ato humbje erdhën si pasoj e largimit të Jan Palokaj te Cibona, pasi Palokaj ishte shtyllë e skuadrës dhe lojtari vendor kryesor rreth të cilit Jovoviqi e kishte ndërtuar planin e lojës por edhe lëndimet e njëpasnjëshme të lojtarëve kryesor të huaj asokohe, si Isiah Cousins, TJ Bickerstaff dhe Kyan Andetrson që mungoi më shumë se tre muaj për shkak të operimit të krahut, pastaj edhe lëndimi i kapitenit Valon Bunjakut që e hendikepoi goxha shumë mbrojtjen e Jovoviqit mirëpo, edhe rënia në formë e lojtarëve vendor, ndikuan në rënien e rezultateve të Bashkimit.

Megjithatë, skuadra tregoi karakter dhe kjo është për t’u përshëndetur .

Hallall i qoftë kryesisë së klubit për qëndrueshmëri dhe besimin që ia dhanë trajnerit Jovoviq duke qëndruar prapa tij, në çdo moment, sidomos kur rezultatet ishin negative dhe Bashkimi hyri në seri të humbjeve.
“Bashkimi i Bashkimit” do ta quaja unë apo “Bashkimi e bënë fuqinë” sepse kryesia e dha sinjalin e qartë tek lojtarët se është 100% prapa trajnerit Jovoviq dhe ekipit të tij së bashku me legjendën Bledar Gjeqaj, Elbesar Gështenjën dhe komplet ekipin e teknik.
Kjo ndikoj pozitivisht te lojtarët të cilët gjithashtu u homogjenizuan dhe që ishte edhe më e rëndësishme, përkrahja e publikut dhe mbështetja të cilën e patën lojtarët portokallinj, qoftë në fitore apo në humbje, ka ndikuar pozitivisht që Bashkimi të ketë edhe një stinor të suksesshëm.

Edhe pse synimi i parë (Kupa e Kosovës) nuk realizua megjithatë, stabiliteti dhe forma e shkëlqyeshme, lojërat e mira, palestra e stërmbushur me ambient fantastik është dëshmia më e mirë se çka do të thotë kur një kryesi e klubit ka plan dhe strategji të qartë duke mos hyrë në aventura të ndërrimit të trajnerëve “sikurse të ishin çorapë”.